O nas

---

O VEDI Clinic

VEDI Clinic to profesjonalna placówka zajmująca się diagnostyką i leczeniem zaburzeń erekcji.

Zespół medyczny VEDI Clinic tworzą specjaliści z doświadczeniem klinicznym w wielu dziedzinach, m.in. seksuologii, urologii, kardiologii, neurologii i radiologii interwencyjnej. Interdyscyplinarne podejście naszego zespołu jest kluczem do rozwiązania Twoich problemów.

W celu zdiagnozowania przyczyny zaburzeń erekcji w Twoim przypadku nasi lekarze przeprowadzą kompleksowe badania, po czym przedyskutują z Tobą dostępne możliwości leczenia. Następnie wspólnie zaplanujecie dalsze postępowanie.

Poza standardowymi metodami leczenia, VEDI Clinic proponuje przełom w leczeniu zaburzeń erekcji (Erectile Dysfunction) – Wewnątrznaczyniowe Leczenie Zaburzeń Erekcji (VEDI).

Leczenie metodą VEDI (Wewnątrznaczyniowe Leczenie Zaburzeń Erekcji)otwiera zupełnie nową ścieżkę w leczeniu impotencji. Procedura VEDI daje możliwość usunięcia zmian naczyniowych powodujących zaburzenie przepływu krwi w organizmie. Jak wskazują liczne doniesienia naukowe, występowanie patologii w obrębie naczyń jest odpowiedzialne za zaburzenia erekcji u ok. 50% mężczyzn skarżących się na trwałą niezdolność do uzyskania lub utrzymania erekcji w stopniu uniemożliwiającym odbycie stosunku płciowego. Jeszcze większa korelacja istnieje przy współtowarzyszących chorobach serca, nadciśnieniu oraz cukrzycy.

Na każdym etapie Twojej diagnostyki i leczenia, a także w procesie komunikacji z VEDI Clinic, zapewniamy Ci pełną dyskrecję, poczucie prywatności i profesjonalizm. Nasze wieloletnie doświadczenie w leczeniu endowaskularnym gwarantuje satysfakcję i opiekę medyczną na najwyższym poziomie.

O Szpitalu VEDI Clinic

VEDI Clinic znajduje się w Specjalistycznym Szpitalu Zachodnim im. Jana Pawła II w Grodzisku Mazowieckim www.szpitalzachodni.pl

Szpital Zachodni im. Jana Pawła II rozpoczął działalność w 2003 roku. W ramach swojej działalności placówka świadczy usługi medyczne na 12 oddziałach: Urologicznym, Chirurgicznym, Kardiologicznym, Diagnostyki Chorób Serca i Rehabilitacji Kardiologicznej, Wewnętrznym, Ortopedii i Traumatologii, Anestezjologii i Intensywnej Terapii, Neurologicznym i Udarowym, Pediatrycznym, a także Chirurgii Onkologicznej. W szpitalu działa również Szpitalny Oddział Ratunkowy, Stacja Dializ, Poradnie Specjalistyczne, Zakład Diagnostyki Laboratoryjnej, Zakład Mikrobiologii, Zakład Diagnostyki Obrazowej, Pracownia Endoskopowa i Ośrodek Rehabilitacji Dziennej.

Placówka jest uważana za jeden z dziesięciu najlepszych szpitali w Polsce w zakresie kompetencji personelu medycznego, oferowanych usług, oraz dostępności najnowocześniejszej infrastruktury technicznej. Prowadzi zaawansowaną politykę jakości, która wyraża się między innymi programami:

- „Methods of Assessing Responses to Quality Improvement Strategies" (MARQuIS) - Metody Oceny Reakcji na Startegie Poprawy Jakości;
- „Performance Assessment Tool for Quality Improvement In Hospitals" (PATH) - Narzędzie dla Oceny Poprawy Jakości w Szpitalach.

Szpital Zachodni posiada szereg certyfikatów, m.in.: „Rzeczpospolita - Bezpieczny Szpital", „Szpital bez Bólu", AQAP2120, HPH Membership Certificate - World Health Organization International Network of Health Promoting Hospitals & Health Services, Certyfikat Zakładu Systemów Jakości i Zarządzania, WHO - Health Promoting Hospitals.

ODDZIAŁ UROLOGICZNY SZPITALA ZACHODNIEGO

Bardzo ważną częścią VEDI Clinic jest Oddział Urologiczny Szpitala Zachodniego w Grodzisku Mazowieckim. Jest to jedna z najnowszych jednostek szpitala, która rozpoczęła działalność w 2006 roku. Oddział Urologiczny został stworzony od podstaw przez Szefa Zespołu Medycznego VEDI Clinic – dr. Marka Filipka.

Profil oddziału obejmuje profilaktykę i leczenie chorób prostaty i męskich narządów płciowych, kamicy dróg moczowych, korektę operacyjną wad wrodzonych dróg moczowych oraz pełen zakres onkologii urologicznej. Dzięki inicjatywie dr. Filipka oddział ten jest jednym z najnowocześniejszych i najlepiej wyposażonych oddziałów urologicznych w Polsce.

Sala operacyjna Oddziału Urologii została wyposażona w w najnowszej generacji sprzęt medyczny do zabiegów endourologicznych. Jest jedną z najnowocześniej zaprojektowanych w Polsce sal do zabiegów z zakresu endourologii.

Oddział Urologii podlega ciągłemu rozwojowi ze względu na nowe rozwiązania techniczne stosowane w zakresie urologii oraz ogólno pojętej medycyny.

Diagnostyka i leczenie VEDI

---

Co to jest VEDI?

Procedura VEDI jest jedną z najnowocześniejszych i najbardziej zaawansowanych metod terapeutycznych wykorzystywanych w leczeniu zaburzeń erekcji o podłożu organicznym oraz tych, w których czynnik naczyniowy odgrywa istotną rolę.

W metodzie tej lekarze wykorzystują zabiegi wewnątrznaczyniowe do przywracania drożności tętnic doprowadzających krew do prącia. Likwidacja zwężeń i udrożnienie światła naczynia, przy użyciu specjalnie zaprojektowanego cewnika balonowego, przywraca naturalny przepływ krwi i umożliwia powrót prawidłowej funkcji prącia.

Jak działa VEDI?

Prącie zbudowane jest z dwóch podłużnych ciał jamistych, będących swego rodzaju komorami oraz ciała gąbczastego zawierającego cewkę moczową. To właśnie ciała jamiste zwiększają objętość pod wpływem napływającej do nich krwi w trakcie erekcji i są odpowiedzialne za powiększenie penisa (wzwód). Krew do narządu dostarczają tętnice sromowe, które odchodzą od tętnic biodrowych – jednych z głównych arterii organizmu. Tętnice sromowe przechodzą w tętnice głębokie prącia, biegnące podłużnie w ciałach jamistych i to głównie one odpowiedzialne są za prawidłowy napływ krwi i uzyskanie erekcji. Krew odpływa z prącia przez żyłę grzbietową. Tętnice mają swoją warstwę mięśniową zbudowaną z mięśni gładkich, które kurcząc się i rozkurczając regulują przepływ krwi. Zapewnia to elastyczność oraz możliwość dostosowania przepływu do potrzeb, gwarantując dopływ większej ilości krwi w momencie pobudzenia seksualnego i aktywacji ośrodka erekcyjnego w rdzeniu kręgowym.

Niestety z wiekiem, tętnice sromowe (jak i większość naczyń w organizmie) stają się coraz bardziej sztywne, a w ich wnętrzu dochodzi do odkładania złogów, tzw. blaszek miażdżycowych, co skutkuje ich zawężeniem i zamknięciem światła naczyń. Do podobnych procesów dochodzi u mężczyzn chorujących na cukrzycę, nadciśnienie tętnicze i inne choroby naczyń. Często zdarza się, że schorzenia te współistnieją, nasilając zaburzenia w przepływie krwi do prącia. Dowiedziono, że większość zaburzeń erekcji posiada podłoże organiczne lub stanowi ono istotny element w powstawaniu schorzenia.

Jako jedna z nielicznych, procedura VEDI zapewnia przywrócenie drożności i prawidłowej funkcji naczyń tętniczych, a co za tym idzie – poprawę przepływu i lepsze ukrwienie prącia. Wewnątrznaczyniowe udrożnienie tętnic doprowadzających krew do naczyń jamistych w wielu przypadkach znacząco poprawia sprawność seksualną, a nawet całkowicie likwiduje problemy z potencją.

Rys. nr 1 Naczynia krwionośne ze zwężającą je blaszką miażdżywową



Rys. nr 2 Cewnik balonowy udrażniający tętnicę



Rys. nr 3 Wpływ angioplastyki na drożność naczyń




Diagnostyka VEDI

Diagnostyka zaburzeń erekcji w klinice VEDI wykonywana jest kompleksowo, podczas jednego pobytu pacjenta w klinice. Składa się ona z kilku podstawowych etapów i jest przeprowadzona przez lekarzy specjalistów zajmujących się różnymi aspektami dysfunkcji seksualnych. Poniżej znajdziesz szczegółowy opis diagnostyki w VEDI Clinic.

Wywiad

Lekarz przeprowadzi z Tobą dokładny wywiad medyczny dotyczący problemu z uzyskaniem erekcji. Zostaniesz poproszony o odpowiedź na pytania dotyczące czasu trwania schorzenia, codziennej aktywności seksualnej oraz aspektów psychologicznych i środowiskowych. Istotne kwestie to także wszystkie choroby współtowarzyszące oraz przyjmowane przez Ciebie leki. Celem wywiadu lekarskiego jest wstępne wskazanie potencjalnej przyczyny i ocena ciężkości zaburzenia, a także jego wpływu na jakość życia. Uzupełnieniem badania lekarskiego są specjalne kwestionariusze medyczne dotyczące dysfunkcji seksualnych (IIF-15, skala Mell-Krat), o których wypełnienie zostaniesz poproszony.

Badanie Przedmiotowe

Po wywiadzie lekarz przeprowadzi badanie fizykalne, aby ocenić ogólny stan Twojego organizmu i poszukać możliwych przyczyn leżących u podstaw problemu. Badanie to zostanie podzielone na trzy główne części:

Badanie ogólne i okolic genitalnych
Ma na celu ocenę ogólną, obejmującą podstawowe parametry, takie jak ciśnienie tętnicze, czynność serca (zaburzenia w tym zakresie mogą wskazywać na naczyniową przyczynę dysfunkcji), a także wygląd i funkcję narządów płciowych (małe jądra, nieprawidłowe owłosienie są zwykle związane z zaburzeniami hormonalnymi, które mogą być przyczyną choroby).

Badanie neurologiczne
Skrócone badanie neurologiczne obejmuje ocenę czucia, napięcia mięśni i odruchów, a także pośrednie badanie funkcji głównych nerwów. Wszelkie zaburzenia w tym zakresie mogą nasuwać podejrzenie neurologicznej przyczyny zaburzeń erekcji.

Badanie per rectum
Lekarz po odpowiednim przygotowaniu przeprowadzi badanie per rectum. Jest to proste i nieinwazyjne badanie polegające na ocenie odbytu i palpacyjnym badaniu odbytnicy. Służy ono przede wszystkim ocenie stanu gruczołu krokowego (prostaty) i wykluczeniu jego przerostu, ponieważ zmiany chorobowe związane z prostatą mogą mieć bardzo duży wpływ na prawidłową funkcję seksualną.

Badanie laboratoryjne

Kolejnym etapem diagnostyki są badania laboratoryjne krwi i moczu. Pomogą one wykryć nieprawidłowości w funkcjonowaniu różnych układów organizmu, a także zdiagnozować ewentualne choroby mogące prowadzić do problemów z uzyskaniem erekcji. W ramach diagnostyki laboratoryjnej ocenione zostaną:

Morfologia krwi i badanie ogólne moczu
Poziom cukru we krwi i moczu (konieczne jest wykluczenie cukrzycy, ponieważ jest ona jedną z częstszych chorób upośledzających funkcję seksualną)
Transaminazy AsPT, ALT, GGTP (wysoki poziom tych enzymów wątrobowych może świadczyć o uszkodzeniu wątroby, co przekłada się na prawdopodobieństwo zaburzonej równowagi hormonalnej i obniżonego poziomu hormonów płciowych)
Mocznik, Kreatynina (Prawidłowe wartości tych parametrów pozwalają wykluczyć chorobę nerek, która mogłaby być wynikiem np. cukrzycy)
Cholesterol, Frakcje Lipidowe, Trójglicerydy (jest to kluczowe w dalszej diagnostyce badanie, gdyż podwyższone wartości cholesterolu i trójglicerydów zwykle wskazują na miażdżycę, mogącą lokalizować się także w naczyniach doprowadzających krew do prącia)
Oceniany jest również poziom hormonów we krwi, co pozwala wykluczyć zaburzenia hormonalne jako przyczynę dysfunkcji seksualnej:

Testosteron całkowity i wolny
Prolaktyna
FSH, TSH, LH
SHBG
Antygen Sterczowy (PSA) – zwiększone wartości świadczą o procesie chorobowym gruczołu krokowego.
Poza tym wykonywane jest również badanie moczu na obecność plemników, posiew - nieprawidłowości w tym badaniu mogą wskazywać na uszkodzenia mechaniczne, wady rozwojowe lub zakażenia układu moczowego.

Diagnostyka obrazowa

Ostatnim etapem procesu diagnostycznego, który pozwala ocenić głównie stan narządów jamy brzusznej i układu naczyniowego są badania obrazowe. Wykonane zostanie badanie usg jamy brzusznej oraz ultrasonograficzna ocena stanu układu naczyń doprowadzających i odprowadzających krew z prącia oraz pomiar prędkości przepływu krwi w tych naczyniach (USG metodą Dopplera). Pomiar prędkości przepływu krwi umożliwia pośrednio ocenę zaburzeń przepływu w naczyniach, wykrycie ich ewentualnych wad rozwojowych oraz uzyskanie informacji na temat stanu mięśniówki gładkiej i funkcji śródbłonka.

Jeśli lekarz będzie podejrzewał przyczynę naczyniową wykonana zostanie tomografia komputerowa naczyń jamy brzusznej i miednicy (tzw. angio-TK). W tym specjalistycznym badaniu donaczyniowo podany kontrast pomaga uzyskać bardzo dokładny obraz układu naczyniowego zapewniającego dopływ krwi do narządów płciowych. Jest to jedna z najlepszych metod służących ocenie zaburzeń erekcji o podłożu tętniczym.


Leczenie VEDI

Przygotowanie do zabiegu VEDI:

Przed zabiegiem zostaniesz zbadany przez lekarza, który będzie przeprowadzał angioplastykę. Lekarz wcześniej zapozna się z wynikami diagnostyki VEDI. Po badaniu (krótki wywiad, badanie przedmiotowe) i rutynowych testach zostaniesz zakwalifikowany do leczenia oraz otrzymasz informacje na temat procedury oraz sposobu przygotowania się do niej.

W dniu angioplastyki nie powinieneś pić ani jeść. Przed zabiegiem otrzymasz niezbędne lekarstwa. Zostaną one podane przez założoną kaniulę dożylną (popularnie nazywaną wenflonem). Procedura jest przeprowadzana w Pracowni Hemodynamicznej wyposażonej w specjalne urządzenia (angiograf), stoły i ekrany.

Zabieg VEDI:

Twoja skóra w okolicy pachwiny zostanie znieczulona przy pomocy zastrzyku z miejscowo działającego środka znieczulającego. Następnie lekarz wykona drobne nacięcie skóry i nakłuje tętnicę udową. Cewnik diagnostyczny zostanie wprowadzony do tętnicy poprzez założoną na samym początku krótką plastikową rurkę o kształcie stożka (tzw. koszulkę naczyniową), a następnie będzie przesuwany aż do tętnicy biodrowej i tętnic sromowych.

Kiedy cewnik znajdzie się we właściwym miejscu, do naczynia zostanie podany środek kontrastowy, co pozwoli uwidocznić jego przepływ w naczyniu, dając szansę ukazania zwężeń lub zaburzeń przepływu. Część diagnostyczna procedury nazywana jest angiografią i stanowi podstawę prawidłowego rozpoznania i dalszego leczenia.

W przypadku, jeśli w angiografii potwierdzi się obecność zwężenia, podczas tego samego zabiegu zostanie wykonana angioplastyka balonowa. Cewnik diagnostyczny zostanie zamieniony na cewnik o szerszym świetle, a w miejscu blokady zostanie umieszczony tzw. prowadnik. Poprzez prowadnik, do zwężonego odcinka naczynia zostanie wprowadzony cewnik balonowy (specjalny cewnik z przymocowanym do niego balonem). Nadmuchany balonik wywołuje ucisk na zwężoną tętnicę i likwiduje blokadę. Proces nadmuchiwania balonu można powtarzać kilkukrotnie, do osiągnięcia oczekiwanych rezultatów. Aby zbadać światło naczynia i ocenić rezultaty angioplastyki, do naczynia zostaje ponownie podany środek kontrastowy. Po udanym zabiegu zwykle widoczna jest poprawa przepływu krwi w świetle naczynia.

Jeśli nie uda się wystarczająco poszerzyć zwężonego odcinka, lekarz może umieścić w naczyniu stent. Jest to specjalnie zaprojektowana elastyczna, siatkowa rurka, umieszczona na balonie do angioplastyki. Podczas nadmuchiwania balonika stent rozpręża się i przylega ściśle do ściany tętnicy, wspierając ją, co zapobiega nawracaniu zwężenia i zapadaniu się naczynia.

Po skończonym zabiegu balonik, cewniki i prowadniki zostaną usunięte z naczynia. Specjalna nakładka, przypominająca korek, zostanie użyta do zamknięcia tętnicy udowej. Umożliwia to wstanie z łóżka nawet w przeciągu 2 godzin.

W pierwszych godzinach po zabiegu Twoje podstawowe parametry życiowe, takie jak ciśnienie krwi oraz czynność serca będą monitorowane, a miejsce wkłucia zostanie zbadane. Może odczuwać dyskomfort w tej okolicy, lecz nie powinno pojawić się krwawienie ani obrzęk.

Postępowanie po zabiegu VEDI:

Po zabiegu angioplastyki bądź stentowania naczyń zostaną zapisane Ci leki przeciwzakrzepowe (np.: Aspiryna lub Klopidogrel). Zapobiegają one tworzeniu się w naczyniach skrzepów podczas procesu gojenia tkanek, a także zmniejszają ryzyko wystąpienia zakrzepicy oraz innych poważnych powikłań.

W okresie pooperacyjnym i po powrocie do domu powinieneś odpoczywać i pić duże ilości płynów. Jest to niezbędne dla szybkiego powrotu do zdrowia. Należy również unikać podnoszenia ciężkich przedmiotów i zbyt dużego wysiłku. W ciągu paru dni po zabiegu możesz rozpocząć umiarkowaną aktywność fizyczną, ale zalecane jest wstrzymanie się przez kilka tygodni ze zbyt forsownymi ćwiczeniami.

Sprzęt używany w diagnostyce i leczeniu VEDI



Dzięki współpracy z firmą ESAOTE, jednym z czołowych producentów sprzętu medycznego na świecie, VEDI Clinic gwarantuje swoim pacjentom przeprowadzenie diagnostyki na najwyższym poziomie.

Dysponujemy jednym z najlepszych dostępnych obecnie urządzeń służących do diagnostyki ultrasonograficznej – MyLab Twice. Wysoką czułość badania oraz niezwykle dużą przydatność w ocenie wielu układów i narządów (układ naczyniowy, narządy jamy brzusznej oraz układ moczowo-płciowy, ocena struktur znajdujących się tuż pod powłokami skórnymi) zapewnia zaawansowana technologia, w pełni cyfrowy system ultradźwiękowy oraz bogate oprogramowanie pomiarowe. Ten złożony, kompaktowy aparat posiada modułową budowę oraz wyposażony jest w szerokie spektrum głowic (w tym głowicę wysokiej częstotliwości 18 Mhz), co daje możliwość uzyskania doskonałej jakości obrazu w połączeniu z największą precyzją w każdych warunkach.

MyLab Twice jest modelem z najwyższej półki wśród urządzeń firmy ESAOTE i pierwszym dostępnym w Polsce aparatem o takich parametrach.

VEDI Clinic gwarantuje najwyższą jakość usług medycznych na każdym etapie diagnostyki i leczenia. Zabiegi VEDI wykonywane są w dwóch nowoczesnych pracowniach hemodynamicznych wyposażonych w sprzęt o najwyższym standardzie.



Ostatnio zakupiliśmy angiograf firmy Philips Healthcare z systemem Allura FC dedykowanym do diagnostyki naczyniowej oraz wykonywania procedur inwazyjnych. Angiograf wykorzystywany w VEDI Clinic jest najnowocześniejszym i najbezpieczniejszym urządzenie dostępnym na rynku, z najbardziej zaawansowanym technicznie oprogramowaniem.

Zespół medyczny

---

Dr n.med. Marek Filipek - Szef zespołu medycznego, urolog


Dr Marek Filipek, specjalista w dziedzinie urologii i chirurgii ogólnej, stoi na czele zespołu medycznego VEDI Clinic. Poza tym, pełni funkcję Ordynatora Oddziału Urologii Specjalistycznego Szpitala Zachodniego w Grodzisku Mazowieckim. Jest absolwentem Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Krakowie, gdzie w 1999 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych.

Przez wiele lat był związany z Kliniką Urologii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie pracował jako starszy asystent i wykładowca. Od 2000 roku sprawował funkcję ordynatora Oddziału Urologii Szpitala Wojewódzkiego im. Św. Łukasza w Tarnowie.

Uczestniczył w wielu kursach naukowych i doskonalących. Przebywał na stażach i stypendiach w wielu prestiżowych zagranicznych ośrodkach urologicznych, m.in. w Klinice Urologii Szpitala Uniwersyteckiego na Florydzie, w L'Hôpital Lapeyronie (Montpellier) oraz Klinice Urologii New York School of Medicine.

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Urologicznego - w 1997 roku pełnił funkcję V-ce przewodniczącego Oddziału Krakowskiego PTU). Jest także pełnoprawnym członkiem Europejskiego Towarzystwa Urologicznego. W jego dorobku naukowym znajduje się kilkadziesiąt publikacji i referatów wygłaszanych na polskich i zagranicznych zjazdach oraz kongresach. Wielokrotnie brał udział w międzynarodowych, wieloośrodkowych badaniach klinicznych.

Dr Marek Filipek to propagator innowacyjnych metod leczniczych i technik operacyjnych. Był wielokrotnie nagradzany za działalność naukową i osiągnięcia w dziedzinie urologii (laureat m.in. I nagrody PTU oraz nagrody im. prof. Zewa Wajsmana). Jako ordynator w Specjalistycznym Szpitalu Zachodnim w Grodzisku Mazowieckim stworzył od podstaw jeden z najnowocześniejszych i najlepiej wyposażonych oddziałów urologicznych w Polsce.

Dr n. med. Maciej Zarębiński, kardiolog interwencyjny


Dr n.med. Maciej Zarębiński to jeden z filarów zespołu medycznego VEDI Clinic. Jest kardiologiem interwencyjnym z wieloletnią praktyka kliniczną, obecnie sprawuje funkcję Ordynatora Oddziału Diagnostyki Chorób Serca Specjalistycznego Szpitala Zachodniego w Grodzisku Mazowieckim. Jest absolwentem Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Specjalizacje w dziedzinie chorób wewnętrznych uzyskał odpowiednio w 1994 i 1997 roku, od 1999 roku jest specjalistą kardiologiem, a w 2005 roku otrzymał tytuł doktora nauk medycznych.

Dr Maciej Zarębiński doświadczenie w kardiologii interwencyjnej zdobył pracując w Klinice Kardiologii Centralnego Szpitala Klinicznego Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie przy ul. Szaserów oraz w Klinice Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego przy ul. Banacha. Pracował także w Wojskowym Instytucie Medycznym w Warszawie oraz w Centrum kardiologii „Allenort”, gdzie pełnił funkcję Konsultanta Kardiologii Inwazyjnej.

Dr Maciej Zarębiński jest samodzielnym operatorem kardiologii interwencyjnej w zakresie zabiegów diagnostycznych i terapeutycznych na naczyniach wieńcowych. Dzięki wieloletniej praktyce klinicznej posiada doświadczenie w leczeniu zachowawczym chorób układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa, wady serca i in.).

Dr Maciej Zarębiński bierze udział w wielu krajowych i zagranicznych konferencjach. Jest autorem i współautorem ponad 30 publikacji i wystąpień zjazdowych. Bierze aktywny udział w prowadzonych badaniach klinicznych. Ukończył szkoły wyższe w Libii i na Malcie, biegle posługuje się językiem angielskim i francuskim.

Dr Piotr Pawluczuk, kardiolog interwencyjny


Dr Piotr Pawluczuk jest kardiologiem interwencyjnym w zespole medycznym VEDI Clinic . W 1994 ukończył Wydział Lekarski Akademii Medycznej w Białymstoku. Specjalizacje w dziedzinie chorób wewnętrznych otrzymał w roku 1997 i 2000. W 2005 roku ukończył specjalizację z kardiologii.

Specjalizuje się w endowaskularnym leczeniu chorób tętnic obwodowych oraz w fizjologicznych metodach oceny zaburzeń przepływu krwi w naczyniach krwionośnych. Doświadczenie zawodowe zdobył w Klinice Gastroenterologii WIM oraz w Wojskowym Instytucie Medycznym w Klinice Kardiologii WIM CSK MON. Pracował również w Centrum Kardiologii „Allenort" w Warszawie.

Dr Piotr Pawluczuk obecnie pracuje również jako konsultant kardiolog na Oddziale Diagnostyki Chorób Serca i Rehabilitacji Kardiologicznej Specjalistycznego Szpitala Zachodniego w Grodzisku Mazowieckim. Mówi płynnie po angielsku i francusku.

Dr n. med. Krzysztof Milczarek, radiolog interwencyjny


Dr Krzysztof Milczarek jest radiologiem interwencyjnym w VEDI Clinic. Zajmuje się specjalistyczną diagnostyką obrazową układu naczyniowego.

Jest absolwentem Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. W 1999 roku uzyskał specjalizację z radiologii, a 6 lat później otrzymał stopień doktora nauk medycznych. Od 1993 roku pracuje w II Zakładzie Radiologii Klinicznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Dr Krzysztof Milczarek odbył szereg staży zagranicznych:

staż poświęcony technikom termo ablacyjnym w Innsbrucku (Austria),
staż w Zakładzie Radiologii szpitala uniwersyteckiego w Graz (Austria),
staż poświęcony procedurze TIPSS w szpitalu regionalnym w Metz (Francja).
Dr Krzysztof Milczarek jest uczestnikiem wielu kongresów naukowych dotyczących zagadnień związanych z radiologią i angiologią oraz autorem licznych publikacji z dziedziny radiologii.

Zaburzenia erekcji

---

Zaburzenia erekcji (ED – Erectile Dysfunction) definiujemy jako trwałą niezdolność do uzyskania lub utrzymania erekcji w stopniu uniemożliwiającym odbycie stosunku płciowego. Trudności w osiągnięciu wzwodu dotykają mężczyzn w różnym wieku i bardzo często współwystępują z powszechnymi schorzeniami – takimi, jak: miażdżyca, nadciśnienie tętnicze czy cukrzyca.

Opisywane zagadnienie staje się coraz bardziej istotne dla współczesnych mężczyzn, zwłaszcza biorąc pod uwagę wydłużenie spodziewanej długości życia. Według szacunkowych danych, w 2025 roku na zaburzenia erekcji może cierpieć aż 322 mln mężczyzn. Szacuje się, że w Polsce problemy z potencją dotykają ok. 3,5 miliona mężczyzn, a na leczenie decyduje się jedynie niecałe 7% z nich!

Zaburzenia erekcji odbijają się niekorzystnie nie tylko na sprawności seksualnej, ale i na ogólnym stanie zdrowia pacjenta. Często są swoistym sygnałem ostrzegawczym, ponieważ mogą świadczyć o występowaniu innych, groźnych dla zdrowia schorzeń. Jeśli uważasz, że zaburzenia erekcji mogą być Twoim problemem, nie czekaj – przebadaj się. Kluczowa w leczeniu zaburzeń erekcji jest kompleksowa diagnostyka, która umożliwi zaplanowanie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.

Pamiętaj, że w ostatniej dekadzie medycyna poczyniła w tej dziedzinie duży postęp. Mężczyzna borykający się z problemami z uzyskaniem lub utrzymaniem wzwodu może w dzisiejszych czasach liczyć na efektywną pomoc ze strony specjalistów dysponujących skutecznymi metodami leczniczymi.

Mechanizm wzwodu

Przy rozpatrywaniu problemów erekcji powinno się pamiętać, iż jest ona efektem końcowym złożonego zjawiska w którym udział biorą czynniki psychologiczne, neurologiczne, hormonalne oraz naczyniowe. Dla pełniejszego zrozumienia zasad tego procesu warto wiedzieć, że penis składa się z 3 podstawowych struktur anatomicznych – dwóch podłużnych ciał jamistych, będących swego rodzaju komorami, oraz ciała gąbczastego zawierającego cewkę moczową. To właśnie ciała jamiste (zaopatrywane przez swoje własne tętnice) w trakcie erekcji zwiększają objętość pod wpływem napływającej do nich krwi. Warto także wiedzieć, że tętnice (w odróżnieniu od żył) mają swoją warstwę mieśniową zbudowaną z mięśni gładkich, które – kurcząc się bądź rozkurczając – regulują przepływ krwi.

Cały proces rozpoczyna się wraz z pobudzeniem seksualnym. Wtedy wzrastająca aktywność określonych elementów autonomicznego układu nerwowego pobudza uwolnienie neuroprzekaźników w zakończeniach nerwowych w ciałach jamistych oraz w śródbłonku naczyń tętniczych. W efekcie zostaje wydzielany NO – tlenek azotu, który jest jednym z najsilniejszych związków relaksujących mięśnie gładkie. Przez rozkurczone tętnice jamiste do prącia napływa zwiększona ilość krwi, a jej odpływ jest utrudniony przez fizjologiczny ucisk odpowiednich naczyń żylnych. Dodatkowo skurcz mięśnia kulszowo-jamistego stabilizuje prącie w pozycji wzwodu. Kluczowym czynnikiem decydującym o efektywnej erekcji jest stan układu naczyniowego zapewniającego dopływ krwi do narządów płciowych. Wszelkie patologie związane z tym układem (np.: miażdżyca, choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze) mają odzwierciedlenie w problemach z uzyskaniem wzwodu.

Objawy

Jednym z pierwszych symptomów mogących świadczyć o zaburzeniach erekcji jest znaczące wydłużenie czasu potrzebnego do osiągnięcia wzwodu. Jeśli, mimo podniecenia, odpowiedniej atmosfery i pieszczot, uzyskanie erekcji zajmuje mężczyźnie dużo więcej czasu niż dotychczas, a wzwód jest krótkotrwały lub zanika przed osiągnięciem orgazmu, należy myśleć o możliwości występowania dysfunkcji seksualnej. Innymi niepokojącymi objawami, które powinny skłonić do wizyty u specjalisty, są problemy z uzyskaniem normalnego wytrysku oraz mniejsza ilość nasienia podczas ejakulacji. Obniżenie satysfakcji ze współżycia i osłabienie reakcji na stymulację seksualną również stanowią cechy charakterystyczne dla zaburzeń erekcji. Obecność innych chorób, takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze lub miażdżyca sugeruje istnienie organicznej przyczyny problemu, natomiast niektóre przesłanki (możliwość uzyskania wzwodu podczas masturbacji , obecność porannych erekcji) wskazują na psychologiczne tło zaburzenia. Należy pamiętać, że choć poszczególne objawy mogą nasuwać podejrzenie leżącej u podstaw problemu choroby, ich obecność wymaga przeprowadzenia dokładnych badań. Bez pełnej diagnostyki nie jest możliwe poznanie prawdziwej przyczyny dysfunkcji seksualnej, a co za tym idzie – wdrożenie w odpowiednim momencie właściwego leczenia.

Przyczyny zaburzeń erekcji

Z klinicznego punktu widzenia dzielimy je na kilka podstawowych grup, wśród których możemy wyróżnić przyczyny organiczne, psychologiczne oraz związane z leczeniem. Mogą one występować jako odrębne schorzenia, ale często dwie lub więcej przyczyn pojawiają się jako współwystępujące, utrudniając znacznie prawidłowe leczenie przy użyciu standardowych metod.

Do niedawna za najczęstszą przyczynę ED uważano czynniki psychologiczne. Obecnie sądzi się jednak, że największy problem stanowią przyczyny organiczne oraz mieszane.

Psychogenna ED

U podstaw zaburzeń erekcji leżą zarówno czynniki psychiczne leżące po stronie mężczyzny, jak i szereg uwarunkowań związkowych. Od dawna wiadomo, że trema, brak pobudzenia seksualnego, przełomowe sytuacje stresowe czy depresja mogą powodować pogorszenie w zakresie ED. Mechanizm zaburzeń o tym podłożu jest bardzo złożony i nie został do końca wyjaśniony. Istnieją określone sytuacje i stany emocjonalne predysponujące do pojawienia się dysfunkcji. Wśród nich wyróżniamy:

- strach przed odbyciem stosunku seksualnego
- depresja, stres w życiu codziennym
- strach przed niechcianą ciążą oraz chorobami przenoszonymi drogą płciową
- problemy w relacjach z partnerem
- poprzednie złe doświadczenia związane z seksem

Psychologiczna natura zaburzeń może być podejrzewana u mężczyzn z występujacymi tzw. porannymi wzwodami lub zdolnych do osiągnięcia erekcji podczas masturbacji. Należy podkreślić jednak, że termin „psychogenne zaburzenie erekcji” nie powinien być stosowany w sytuacji, gdy etiologia choroby jest niepewna bądź nieznana. Diagnozę stawia się głównie w oparciu o rozmowę z pacjentem oraz badanie psychologiczne i najczęściej jest ona rozpoznaniem z wykluczenia - chory nie powinien być poddany psychoterapii zanim nie zostaną wyeliminowane pozostałe możliwe przyczyny ED.

Organiczna ED

W tej grupie przyczyn mieści się wiele chorób, a dla ich czytelniejszego zaprezentowania możemy je podzielić na kilka podgrup.

- Neurogenne

W tej grupie dochodzi zasadniczo do upośledzenia przekazywania impulsów do zakończeń nerwowych w ciałach jamistych i w efekcie nie zostaje uruchomiona kaskada prowadząca do uwolnienia związków rozkurczających mięśnie gładkie naczyń i zwiększających napływ krwi do prącia. Patomechanizmy wpływające na występowanie tego typu zaburzeń są różne i zależne od przyczyny je wywołującej. Odpowiedzialny może być proces degradacji osłonki mielinowej nerwów (stwardnienie rozsiane), niszczenie neuronów przez odkładające się w nadmiarze cząsteczki glukozy (tzw. neuropatia występująca w cukrzycy) lub brak możliwości przesłania impulsu nerwowego spowodowany przerwaniem drogi przewodzenia (urazy, np. uraz rdzenia). Neurogenne zaburzenia erekcji są stosunkowo trudne w leczeniu, jako że układ nerwowy ma ograniczone możliwości regeneracyjne, a procesy chorobowe tam zachodzące nie są łatwe do odwrócenia.


- Hormonalne

Zaburzenia hormonalne są związane z nieprawidłowościami gruczołów wydzielania wewnętrznego (np. przysadka lub tarczyca) oraz patologiami gonad, które także pełnią istotną funkcję w gospodarce hormonalne. W wyniku tych zmian upośledzona jest produkcja hormonów płciowych, obniżony zostaje ich poziom we krwi, co skutkuje m.in. spadkiem popędu seksualnego lub utratą zdolności do utrzymania wzwodu. Warto także nadmienić, że zaburzenia w zakresie wydzielania podstawowych hormonów, jak hormony tarczycy czy prolaktyny, mogą mieć znaczący wpływ na jakość erekcji. W związku z dość częstym występowaniem tego typu zaburzeń, istotna jest dokładna diagnostyka laboratoryjna dotycząca poziomu hormonów płciowych we krwi oraz moczu.

- Naczyniowe

Przyczyny naczyniowe zaburzeń erekcji rozpoznawane są w znakomitej większości przypadków. Pomimo że naczyniopochodne ED może wystąpić w wyniku poniesionego urazu czy wrodzonych wad rozwojowych, nadal najczęstszą przyczyną w tej grupie pozostaje miażdżyca. Uogólniony proces odkładania cholesterolu w naczyniach tętniczych dotyczy również tętnic ciał jamistych. W efekcie ich światło zostaje ograniczone do średnicy uniemożliwiającej napływ krwi wystarczający do uzyskania wzwodu. Dodatkowo złogi cholesterolu w naczyniach mają tendencję do uwapniania się, co znacząco obniża zdolność ich mięśniówki gładkiej do rozkurczania się.

Mechanizm naczyniowy w zaburzeniach erekcji jest bardzo zbliżony do tego występującego w przypadku choroby wieńcowej, zawałów lub udarów mózu. Uszkodzone naczynia nie mogą skutecznie doprowadzać krwi do określonego narządu, co skutkuje jego niedokrwieniem i utratą funkcji. Biorąc pod uwagę fakt, że średnica tętnic zaopatrujących prącie jest mniejsza niż tętnic wieńcowych, często zdarza się, że problem w zakresie sprawności seksualnej wyprzedza znacząco pojawienie się zmian w sercu lub innych organach. Dlatego tak istotne jest przeprowadzenie rozszerzonej diagnostyki u pacjenta z zaburzeniami erekcji. Zostało także dowiedzione, że cukrzyca i podwyższone poziomy glukozy we krwi wiążą się z rozwojem zaburzeń wzwodu. Mechanizm ten nie został do końca wyjaśniony, ale znaczenie może mieć uszkodzenie śródbłonka (współwystępujące ze zniszczeniem neuronów przekazujących impulsy nerwowe do prącia). Do grupy tych samych zaburzeń należy zaliczyć nadciśnienie tęrnicze, a także wady rozwojowe naczyń oraz dysfunkcję śródbłonka który odpowiada za wydzielanie NO (tlenek azotu).

- Polekowe

Jest wiele leków wpływających na zdolność do erekcji, a ich znacząca część jest przepisywana podczas leczenia chorób psychicznych, zaburzeń hormonalnych czy chemioterapii. Największe znaczenie mają jednak leki stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej. Z tego właśnie powodu szczególnie istotny jest ich właściwy wybór uwzględniający pozostałe schorzenia pacjenta, czego klasycznym przykładem jest leczenie nadciśnienia tętniczego u pacjentów z towarzyszącym łagodnym przerostem gruczołu krokowego. Trudności z uzyskaniem wzwodu wynikające z przerostu prostaty są dodatkowo potęgowane przez nieodpowiednio dobrane leki obniżające ciśnienie tętnicze. Takich interakcji jest wiele, niestety bywają one pomijane przy planowaniu terapii, co skutkuje pogorszeniem jakości życia pacjenta, a często także rezygnacją z leczenia.

- Inne

Dysfunkcja seksualna u mężczyzn może być spowodowana także przez wiele innych czynników i schorzeń. Najczęściej występującymi są:

- uszkodzenia narządów płciowych w wyniku urazu lub operacji
- przerost gruczołu krokowego
- palenie papierosów
- alkohol
- narkotyki

Zaburzenia erekcji mogą mieć różne podłoża, a występowanie określonych przyczyn jest także związane z wiekiem. Najczęstszą przyczyną w grupie wiekowej nastolatków i młodych mężczyzn są problemy psychologiczne, w dużej mierze związane z kompleksami, brakiem doświadczenia lub obawą przed niechcianą ciążą. U mężczyzn w średnim wieku głównymi czynnikami występowania zaburzeń erekcji jest stres, przepracowanie, a także problemy w relacjach osobistych. Znaczenie zaczynają jednak mieć także przyczyny organiczne, takie jak miażdżyca lub cukrzyca. Wraz z wiekiem podłoże organiczne w dysfunkcjach seksualnych zaczyna dominować i jest obecne u większości pacjentów w wieku dojrzałym. Największą grupę stanowią tutaj zaburzenia związane z układem sercowo-naczyniowym i schorzeniami powodującym zmiany w naczyniach doprowadzających krew do prącia.
Diagnostyka

Metody leczenia

Najważniejszym elementem diagnostyki ED jest bez wątpienia wywiad lekarski ze szczególnym uwzględnieniem chorób towarzyszących i przyjmowanych leków. Dlatego bardzo ważna jest, w wypadku wystąpienia dolegliwości, wizyta u lekarza specjalisty, w trakcie której pacjent jest proszony o wypełnienie specjalnej ankiety (IIEF-5) mającej pomóc w ocenie nasilenia choroby. Dodatkowo konieczne jest wykonanie badania krwi z uwzględnieniem profilu hormonalnego. Oprócz ogólnego badania internistycznego, ważna jest także neurologiczna ocena odruchów mosznowych i opuszkowo-jamistych. Istotnym elementem, szczególnie u osób starszych, jest badanie gruczołu prostaty.

Po tym podstawowym etapie badania wykorzystuje się następnie badania obrazowe pozwalające na rozróżnienie między psychogennymi i organicznymi przyczynami ED. Głównym sposobem nadal pozostaje badanie ultrasonograficzne metodą Dopplera, które polega na ocenie stanu układu naczyń doprowadzających i odprowadzających krew z prącia oraz pomiarze prędkości przepływu krwi w tych naczyniach. Przez podanie środka rozkurczającego naczynia do ciał jamistych prącia uzyskuje się poprawę w zakresie uwidocznienia zmian. Pomiar prędkości przepływu krwi po podaniu leku umożliwia pośrednio ocenę zaburzeń przepływu w naczyniach, wykrycie ich ewentualnych wad rozwojowych oraz uzyskanie informacji na temat stanu mięśniówki gładkiej i funkcji śródbłonka.

W przypadkach, w których podejrzewa się przyczynę naczyniową zalecane jest wykonanie tomografii komputerowej naczyń jamy brzusznej i miednicy (tzw. angio-TK). W tym specjalistycznym badaniu wykorzystujemy nowoczesną technologię i donaczyniowo podany kontrast w celu uzyskania bardzo dokładnego obrazu stanu układu naczyniowego zapewniającego dopływ krwi do narządów płciowych. Jest to jedna z najbardziej dokładnych metod służących ocenie zaburzeń erekcji o podłożu tętniczym.

Wykorzystuje się również test opaskowy erekcjometrii oraz test wzwodów nocnych. Ich działanie opiera się na prostej zasadzie - w czasie nocy każdy mężczyzna powinien mieć przynajmniej 3 wzwody, a jego penis powinien zwiększyć swój obwód o co najmniej 11,5 mm. Do tego badania służy urządzenie nazywane erekcjometrem, które mierzy zmiany obwodu prącia.

Warto zaznaczyć, że pomimo dużego znaczenia czynników psychicznych w patogenezie ED, większość chorych posiada chorobę organiczną z nakładającymi się zaburzeniami psychicznymi. Dlatego właśnie kluczowe znaczenie w leczeniu ED przypisuje się szczegółowo przeprowadzonej diagnostyce.

Metody leczenia

W leczeniu zaburzeń erekcji stosuje się obecnie wiele metod; wyróżniamy leczenie zachowawcze, metody zabiegowe oraz psychoterapię. Wybór najwłaściwszego sposobu postępowania zależy od przyczyny zaburzenia, obrazu klinicznego, a także wspólnej decyzji lekarza specjalisty i pacjenta. W niektórych przypadkach możliwe jest łączenie leczenia farmakologicznego z postępowaniem zabiegowym.

Psychoterapia

Jeśli dysfunkcja seksualna ma podłoże psychologiczne, psychoterapia może przynieść oczekiwane rezultaty. U mężczyzn bez organicznej przyczyny zaburzenia, problemy ze wzwodem mogą być spowodowane przez stres, depresję, różnego rodzaju zaburzenia lękowe, a także kłopoty w życiu osobistym. Po dokładnym wywiadzie (specjalne formularze i psychotesty) oraz wykluczeniu innych przyczyn, pacjent odbywa z psychologiem sesje terapeutyczne, na których próbują oni znaleźć przyczynę i odpowiednie rozwiązanie problemu. Często w proces terapeutyczny jest zaangażowana także partnerka, co pomaga zapewnić mężczyźnie komfort psychiczny i pogłębić wzajemne relacje. Psychoterapia może też być łączona z innymi metodami leczenia.

Leczenie zachowawcze

Leczenie farmakologiczne:

Inhibitory PDE5

Jedną z najbardziej skutecznych i najpowszechniejszych obecnie metod stanowi farmakoterapia przy użyciu popularnej grupy leków stosowanych w zaburzeniach erekcji. Są to tzw. inhibitory fosfodiesterazy (Sildenafil, Valdenafil, Tadalafil) – ich najbardziej znanym przedstawicielem pozostaje Viagra. Leki te działają poprzez blokowanie enzymu (fosfodiesterazy typu 5 – PDE-5) rozkładającego cykliczny GMP, co skutkuje zwiększonym i stałym stężeniem tego związku (cGMP) w mięśniówce gładkiej naczyń. Zapewnia to rozkurcz tętniczek doprowadzających oraz ciał jamistych i zwiększony napływ krwi powodujący efektywną erekcję.

Leki te zostały wynalezione podczas poszukiwań skutecznej terapii dla osób cierpiących na chorobę wieńcową. Mogą być stosowane u pacjentów z zaburzeniami o podłożu naczyniowym, a także tych z podłożem mieszanym. W związku z działaniem rozkurczowym w obrębie wszystkich naczyń i interakcjach pomiędzy lekami, inhibitory PDE5 są przeciwskazane u osób przyjmujących nitraty (np.: nitrogliceryna) i pacjentów, u których stosunek seksualny mógłby wiązać się z ryzykiem incydentu sercowo-naczyniowego.

Do działań niepożądanych należą przede wszystkim bóle i zawroty głowy, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia.

Testosteron

U pacjentów z dysfunkcją wzwodu i współwystępującym obniżonym poziomem męskich hormonów płciowych (m.in. testosteronu) można stosować doustną, domięśniową lub przezskórną (plastry) suplementację testosteronu. Uzupełnianie poziomu testosteronu w organizmie wpływa pozytywnie na ogólne samopoczucie, a także zwiększa libido. Chociaż terapia ta nie jest zalecana jako jedyna metoda lecznicza, w połączeniu z innymi okazuje się poprawiać skuteczność i wyniki leczenia.

Innymi lekami wykorzystywanymi w terapii zaburzeń erekcji są: poprawiająca przepływ krwi pentoksyfilina, yohimbina (naturalna, ziołowa substancja wpływająca na kurczliwość naczyń), a także apomorfina, działająca ośrodkowo na rejon podwzgórza odpowiedzialny za powstawanie erekcji.

Iniekcje do ciał jamistych

Terapia ta została zaproponowana w latach 90-tych, kiedy odkryto, że podanie do prącia papaweryny, leku rozkurczowego poszerzającego naczynia i rozluźniającego mięśniówkę gładką, skutkuje efektywnym i utrzymującym się przez określoną ilość czasu wzwodem. Od tego czasu do stosowania wprowadzono kilka różnych preparatów, a także ich kombinacji. Jest to postępowanie bardzo skuteczne - u większości pacjentów podanie leku powoduje erekcję trwającą, w zależności od dawki, do kilkudziesięciu minut i zapewniającą możliwość odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Po odpowiednim przeszkoleniu przez lekarza specjalistę, mężczyzna może wykonywać iniekcje samodzielnie – właściwie wykonane są zupełnie bezbolesne. Najbardziej rozpowszechnionym lekiem podawanym w iniekcji do ciał jamistych jest alprostadil, będący syntetyczną prostaglandyną, substancją działającą rozkurczowo na ściany naczyń tętniczych doprowadzających krew do prącia. Alprostadil jest również produkowany w postaci specjalnych czopków podawanych do cewki moczowej (tzw. system MUSE). Dostępne są też preparaty łączące alprostadil i papawerynę, a nawet zawierające trzy różne substancje czynne. Do działań niepożądanych należą priapizm (długotrwała, bolesna erekcja), a także bliznowacienie tkanki w miejscu iniekcji oraz ból prącia. Niestety, ze względu na dyskomfort związany ze sposobem podawania leku, pacjenci niechętnie stosują tę metodę.

Metody mechaniczne

Mechaniczne sposoby wspomagania erekcji znane są od dawna, a jedną z nich jest tzw. pompka próżniowa. Zbudowana jest ona ze specjalnego, zakładanego na prącie cylindra, połączonej z nim ręcznej lub zasilanej baterią pompki oraz pierścienia erekcyjnego. Zasada działania tego urządzenia polega na wypompowaniu powietrza w założonym na prące cylindrze, co powoduje wytworzeniu próżni i ściągnięcie do ciał jamistych krwi. Po uzyskaniu odpowiedniego wzwodu cylinder jest zdejmowany, a do nasady prącia przesuwa się pierścień erekcyjny, który podtrzymuje erekcję blokując odpływ krwi. Prosty mechanizm i bezpieczeństwo stosowania sprawia, że jest to dobra i skuteczna metoda, należy jednak pamiętać, że nie leczy ona przyczyny, a działa jedynie objawowo i głównie pomocniczo. Ponad połowa mężczyzn stosujących pompki próżniowe osiąga doskonałe rezultaty, jednak ze względu na ograniczenia (nieporęczność, utrudnioną spontaniczność stosunku i dyskomfort związany ze stosowaniem), często rezygnują oni z tej terapii.

Leczenie zabiegowe

Protezy prącia

Zabiegi implantowania protez prącia, niegdyś popularne i wykonywane stosunkowo częściej, w obecnych czasach, głównie ze względu na wprowadzenie doustnych preparatów z grupy inhibitorów fosfodiesterazy (sildenafil) stanowią metodą ostateczną i wykorzystywaną tylko w przypadkach, gdy inne sposoby postępowania zawodzą.

Protezy penisa można podzielić na półsztywne pręty, półsztywne protezy hydrauliczne oraz kilkuczęściowe protezy hydrauliczne. Pierwszy rodzaj implantów zachowuje jednakowy, niezmienny kształt i nie może być w żaden sposób modyfikowany po implantacji do prącia.Oznacza to, że penis jest usztywniony przez cały czas i nie jest możliwa zmiana jego objętości. Dużo lepsze pod tym względem są protezy hydrauliczne, które zachowują zbliżony kształt prącia w spoczynku, a przed stosunkiem mogą zostać napompowane do objętości właściwej dla wzwodu. Metoda ta zapewnia funkcjonalność prącia niezależnie od mechanizmów fizjologicznych i obciążeń chorobowych pacjenta. Należy jednak pamiętać, że implantacja protezy to zawsze inwazyjny zabieg operacyjny, obciążony powikłaniami, a także związany z bólem oraz dyskomfortem w okresie pooperacyjnym. Proteza nie zawsze może być w pełni ukryta, a efekt kosmetyczny może być niezadowalający (nienaturalny kształt prącia, utrata długości). Istotne też jest to, że duża część implantowanych protez nieodwracalnie uniemożliwia lub znacząco utrudnia uzyskanie erekcji w naturalnym mechanizmie.

Operacje rekonstrukcyjne

W przypadkach uszkodzeń narządów płciowych oraz naczyń lub nerwów je zaopatrujących, możliwe jest przeprowadzenie zabiegów rekonstrukcyjnych. Wykonuje się je u pacjentów po urazach, wypadkach komunikacyjnych lub z wadami prowadzącymi do istotnej utraty funkcji. Są to zwykle bardzo skomplikowane i technicznie trudne do wykonania zabiegi, a efekt może nie być w pełni zadowalający. Dla wielu pacjentów jest to jednak jedyna opcja terapeutyczna, która może umożliwić powrót właściwej funkcji prącia.

Zabiegi wewnątrznaczyniowe

Zmiany organiczne w naczyniach są odpowiedzialne za ponad 50% przypadków zaburzeń erekcji (Erectile Dysfunction – ED) pojawiających się u mężczyzn w populacji ogólnej, a procent ten jest nawet większy u pacjentów cierpiących na chorobę niedokrwienną serca, cukrzycę i inne choroby związane z miażdżycą naczyń obwodowych. Większość zaburzeń erekcji o podłożu naczyniowym związana jest ze zmianami w obrębie układu tętniczego (głównie tętnice biodrowe i sromowe).

Jedną z niedawno zaproponowanych metod terapeutycznych w leczeniu zaburzeń erekcji o podłożu naczyniowym jest procedura endowaskularna polegająca na angioplastyce balonowej tętnic biodrowych i sromowych, ich udrożnieniu i wszczepieniu stentów naczyniowych uwalniających leki (DES, Drug-Eluting Stents).

Jest to obecnie obszar bardzo dużego zainteresowania urologów i radiologów zajmujących się naczyniowymi zabiegami interwencyjnymi przede wszystkim ze względu na potencjalne możliwości tej metody w przywracaniu funkcji seksualnej u mężczyzn, u których leczenie zachowawcze nie przyniosło skutku.

Zabieg przezskórnej angioplastyki tętniczej u pacjentów z zaburzeniami erekcji jest zbliżony, jeśli chodzi o przebieg, wskazania i działania niepożądane, do innych procedur wewnątrznaczyniowych wykonywanych na tętnicach obwodowych.

W ostatnich latach, w wyniku kooperacji wiodących ośrodków i zaawansowanych prac nad możliwością endowaskularnego udrażniania naczyń doprowadzających krew do prącia, została wprowadzona nowatorska metoda interwencji wewnątrznaczyniowych w leczeniu zaburzeń erekcji. Leczenie metodą VEDI daje szanse przywrócenia prawidłowego przepływu krwi i powrotu sprawności seksualnej.

Profilaktyka

Wielu mężczyzn zastanawia się nad sposobami uniknięcia kłopotów z potencją i zapobieżenia wystąpieniu dysfunkcji seksualnej. Oto kilka rad, które mogą uchronić Cię przed zaburzeniami wzwodu.

Zdrowy styl życia

Prowadzenie właściwego trybu życia jest jednym z kluczowych elementów profilaktyki zaburzeń erekcji. Spędzaj więcej czasu w ruchu, uprawiaj regularnie dowolną aktywność fizyczną (minimum pięć razy w tygodniu po pół godziny) i unikaj siedzącego trybu życia. Ogranicz spożywanie alkoholu, zrezygnuj z palenia papierosów i wprowadź zdrową dietę, kontrolując masę ciała. Te zalecenia mogą wydawać się banalne i powszechnie dostępne, ale uwierz – działają! Dowiedziono, że wykluczenie złych nawyków i wdrożenie elementów prozdrowotnych do codziennego funkcjonowania przynosi wymierne korzyści nie tylko w zapobieganiu ED, ale również pomaga uchronić się przed poważniejszymi schorzeniami, jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy choroba wieńcowa.

Aspekty psychologiczne

Unikaj stresujących sytuacji, konfliktów i przeciążenia psychicznego. Niezbędny jest regularny wypoczynek, zdrowy sen i pozytywne nastawienie do życia. Zadbaj również o dobrą relację z partnerką/partnerem – postarajcie się wspólnie rozwiązywać problemy dotyczące sfery intymnej i życia codziennego.

Aktywność seksualna

Uprawiaj regularnie seks. To bardzo ważne, gdyż systematyczna aktywność stymuluje i poprawia funkcje seksualne, a także wpływa pozytywnie na fizjologiczne aspekty, takie jak stan naczyń i mięśni odpowiedzialnych za erekcję.

Konsultacja u specjalisty

Nie bój się wizyty u lekarza. Jeśli niepokoją Cię jakiekolwiek objawy lub masz pytania dotyczące strefy intymnej, odwiedź specjalistę (seksuologa lub urologa) i uzyskaj fachową poradę. Lekarz pomoże Ci rozwiązać Twoje problemy i wdroży odpowiednie postępowanie, jeśli będzie to konieczne.

Lokalizacja

---

Wyświetl większą mapę

Wizyta

---

Jak zorganizować wizytę?

W trakcie Twojej wizyty w VEDI Clinic przeprowadzimy w trakcie 24 godzin kompleksową diagnostykę zaburzeń erekcji (ED)i zaproponujemy Ci dalsze postępowanie terapeutyczne. Jeśli w Twoim przypadku pojawią się wskazania do leczenia operacyjnego VEDI (Wewnątrznaczyniowe Leczenie Zaburzeń Erekcji), możliwe będzie przeprowadzenie zabiegu w drugiej dobie Twojego pobytu lub umówienie innego, dogodnego terminu. W przypadku braku przeciwwskazań, będziesz mógł opuścić VEDI Clinic już następnego dnia po zabiegu. Otrzymasz szczegółową dokumentację medyczną z przeprowadzonych badań i leczenia oraz indywidualnie sformułowane zalecenia po zabiegu.

W VEDI Clinic zapewniamy nie tylko usługi medyczne na najwyższym poziomie, ale i kompleksową obsługę Twojej wizyty w placówce. Dział koordynacji VEDI Clinic oferuje swoją pomoc na każdym etapie planowania wizyty – także, jeśli przyjeżdżasz lub przylatujesz zza granicy. Priorytetem pozostaje niezmiennie: zapewnienie dyskrecji i pełnego komfortu.

Nie mówisz po polsku? To dla nas żaden problem – wszyscy w VEDI Clinic posługują się biegle językiem angielskim, część zespołu medycznego mówi płynnie po francusku, a dział koordynacji posługuje się także innymi językami (angielski, arabski, francuski, hiszpański, niemiecki, rosyjski). Jeśli wyrazisz taką potrzebę, możemy zaaranżować dla Ciebie tłumacza wybranego języka – współpracujemy z biurami tłumaczeń w całej Polsce.

Poza tym, proponujemy szereg rozwiązań w kwestii zakwaterowania i transportu – także, jeśli chcesz przyjechać z partnerką/partnerem.

Informacje ogólne dotyczące organizowania wizyty znajdziesz w kolejnych zakładkach, natomiast szczegóły ustalisz z działem koordynacji podczas umawiania daty swojej wizyty, która zostanie dopasowana do Twoich preferencji i możliwości czasowych.

Dojazd

Zakwaterowanie

Płatności

O Polsce